Kondensacja śródmiąższowa to termin określający kondensację wody w materiale (dla naszych celów – w ścianie lub suficie). Kondensacja śródmiąższowa to złożona koncepcja w kontekście badania wilgoci.
Istnieją 3 różne typy kondensacji śródmiąższowej
1) Kondensacja śródmiąższowa wokół metalu zewnętrznego

Najłatwiej zauważyć kondensację wokół metalowych przedmiotów stykających się ze ścianą, tworząc lokalnie zimne miejsce w ścianie i na niej. Metal jest słabym izolatorem termicznym, stygnie szybciej niż ściana. Woda najpierw skrapla się z wilgotnego powietrza wokół najzimniejszego miejsca.
Typowe miejsca występowania tego typu kondensacji śródmiąższowej to:
- Rury spustowe i mocowania z kutego żelaza.
- Przewody elektryczne i wokół skrzynek elektrycznych.
- Wbudowane rury zimnej wody.
- W starszych budynkach rury pozostawione przez oświetlenie gazowe.
Najprostszym sposobem sprawdzenia tego jest sprawdzenie rodzaju kondensacji międzywęzłowej, umieszczając metalowe mocowania po drugiej stronie wilgotnej ściany, używając kamery termowizyjnej, śledząc rury i elektrykę oraz używając wykrywacza metalu.
2) Kondensacja śródmiąższowa wokół metalowych belek stropowych

Kiedy metal jest wyjątkowo zimny, na przykład podczas „Bestii ze Wschodu” w marcu 2018 r., a wilgotność jest wysoka, w ścianie lub suficie może tworzyć się kondensacja, zwana także kondensacją śródmiąższową. Godne uwagi cechy kondensacji śródmiąższowej to;
- Brak pojedynczego punktu wejścia – tutaj RSJ jest stale zimny i powoduje kondensację na całej swojej długości.
- Lekkie przebarwienia, często rdza, ale nie przypomina torebek po herbacie od wnikającej wilgoci.
- Ślady dryblingu (prawy dolny róg obrazu),
Kondensacja śródmiąższowa jest powszechna w przypadku tylnych przedłużeń lub wsporników wyciętych kominów.
Przykład badania wilgoci i raport dotyczący kondensacji śródmiąższowej Londyn, marzec 2018 r
3) Kondensacja śródmiąższowa powstająca w ścianie kamiennej lub ceglanej

Trudniej rozpoznać i zrozumieć kondensację śródmiąższową w obrębie jednorodnego podłoża (takiego jak ściana – gdzie właściwości termiczne ściany są stałe – bez zimnych punktów).
Patrząc na zdjęcie po prawej stronie w Cambridge. Istnieje pasmo soli siarczanu wapnia, ale linia wyraźnie nie jest pozioma. Dlaczego?
Powodem jest to, że instalacja nieznacznie zmienia charakterystykę ogrzewania i parowania (lub przepływu powietrza) przez ścianę. Kondensacja śródmiąższowa powoduje, że sole znajdujące się w ścianie przemieszczają się na powierzchnię parowania na linii punktu rosy. Linia punktu rosy jest modyfikowana przez roślinę.

Rozejrzyj się wokół siebie, a zobaczysz przykłady pasm soli, które nie są poziome, jak na tym zdjęciu zrobionym w Corpus Christi College w Cambridge.
Co zatem mówi o pasmach soli, które w rzeczywistości są poziome? Czy mogą to być oznaki podciągania kapilarnego?
NIE, pasma soli są na ogół dobrymi przykładami kondensacji śródmiąższowej. Powodem, dla którego są poziome i znajdują się na dole ściany, jest to, że;
Będzie poziomy, jeśli temperatura ścian i powietrza będzie rosła poziomo i równomiernie, co ma miejsce zwykle. Podstawa ściany charakteryzuje się mniejszym ruchem powietrza zewnętrznego (parowaniem), a zatem większą wilgotnością.
Kondensacja śródmiąższowa
Czy zastanawiałeś się kiedyś, co to jest... https://t.co/4EDFEx3P8C
Zdjęcia kondensacji śródmiąższowej widziane w Cambridge.
Mile widziane komentarze na blogu lub Twitterze.@PeteWard7 #pomiarwilgotności #risingdamp #kondensacja #kondensacja śródmiąższowa pic.twitter.com/ByyNACb5cQ— Damp Surveys (@DampSurveys) 5 września 2018 r.
